Elk seizoen wil ik de natuur in kaart brengen met een serie foto’s. Gisteren lag er een prachtig laagje sneeuw over Castricum, mijn nieuwe woonplaats. Met een duingebied dat praktisch naast de deur ligt, kon ik niet wachten om wat beelden te schieten. Net als bij mijn ode aan de herfst, combineer ik de foto’s met een gedicht over dit seizoen.

Winter

In het bos voel ik je rust
De kaalheid, de leegte
Het einde van een cyclus
Voldaan laat je het laatste blad vallen

Je geeft me een rilling,
terwijl mijn wangen rood kleuren
Het enige geluid, zijn mijn voetstappen
Knerpend door de sneeuw

Winter,
Je dwingt me tot kalmte
Met je snijdende wind
Als een ijzige kus op mijn voorhoofd

En terwijl je zon door de takken schijnt,
vind ik rust in mezelf
Het begin van een nieuwe cyclus
Voldaan laat ik het bos achter me

1

6

4

2

9

5

7